Ezgi Esra Durğut: Yazmasam Hayatla Nasıl Başa Çıkardım Bilmiyorum

Ezgi Esra Durğut, yaralarla, sevilerle ve iyileşmeyle örülü şiir dünyasını bu röportajda okurlara açıyor.

• Kendinizi ve şairlik kariyerinizi kısaca tanıtır mısınız?

Öğretmen bir anne babanın ilk çocuğuyum. Mersin’in Anamur ilçesinde büyüdüm. 2019 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden mezun oldum.

Şiirle ilk tanışmam, hatırlayamayacağım kadar küçük yaşlara dayanıyor. Çocukluğuma dair anılarımda, annemin bana şiirler okuduğu anlar var. Kendimi bildim bileli şiirle sakinleşen bir insanım. Bütün varoluşum boyunca içime ilmek ilmek işlenen şiirin, dış dünyaya açılmasına izin vermekten başka bir seçeneğim yoktu.

• Şairlik yolculuğunuz nasıl başladı?

Annemin şiir defterlerinden birinde, kendi yazım olmayan ama bana ait bir şiir var. Muhtemelen henüz okuma yazma bilmediğim için annem benim adıma kaleme almış. Hayvanlarla ilgili bir şiir… Sanıyorum her şeyin başladığı yer tam olarak orasıydı.

Sonrasında kendimi ifade etmenin daha iyi bir yolunu hiçbir zaman bulamadım. İlkokul, ortaokul ve lise yıllarında yerel şiir yarışmalarına katıldım; çoğu zaman başarı da elde ettim. Ancak dış dünyaya ilk açılışım Kara Yılkı Edebiyat Dergisi’nde şiirlerimin yayımlanmasıyla oldu. Yayın hayatı boyunca derginin çeşitli sayılarında yer aldım. Aynı şekilde Betik Dergisi’nde de şiirlerim yayımlandı.

İlk kitabım Sevilerim Hakkında Karalama ile ise yayıneviniz aracılığıyla bu dünyaya kalıcı bir adım attım.

• İlham kaynaklarınız genellikle neler olur?

Belirli bir ilham kaynağından söz etmem çok zor. Çünkü herhangi bir anda hissettiğim herhangi bir duygu, benim için tetikleyici bir güç olabiliyor. Bazen gökyüzüne bakarken, bazen bir kuşu seyrederken, bazen izlediğim bir filmde kameranın açısı ya da bir kitapta geçen tek bir cümle içimde doğru yere dokunuyor.

Yine de çoğu zaman en yoğun duygular, insanın kendi hayatında hissettikleridir. Bu nedenle en büyük ilham kaynağımın kendi duygularım olduğunu söyleyebilirim.

• Yazma motivasyonunuz nedir; sizin için bir meslek mi, tutku mu yoksa ihtiyaç mı?

Sait Faik’in dediği gibi: “Yazmasam deli olacaktım.”

Duygularımı kaleme dökmeden hayatla başa çıkmanın yolunu bilmiyorum belki de. Benim tek çıkış noktam, karanlığı aydınlatacağına inandığım ışığın yazmak olması. Bu, bir meslek ya da tutkudan çok daha öte bir şey. Hatta belki ihtiyaçtan da öte. Yazmasam ne yapardım, hayatla nasıl başa çıkardım gerçekten bilmiyorum.

• Yazdığınız kitabın konusu nedir, kısaca bahseder misiniz?

Sevilerim Hakkında Karalama, yıllar boyunca yazdığım şiirlerin bir derlemesi. Kitaba aldığım her şiiri özenle seçtim. İçinde on beş yaşımdan şiirler de var, yirmi dokuz yaşımdan şiirler de.

Bazı şiirler, okuduğum bir kitabın bende bıraktığı duygu üzerine yazıldı. Genel olarak ise bir genç kızın sevmeyi, kırılmayı, ihaneti öğrenerek düşmesi ve düştüğü yerden dimdik ayağa kalkmış bir kadına dönüşme yolculuğunu anlatıyor.

• Hitap etmek istediğiniz kitle kimlerdir? Hangi yaş grubu ya da profile yazıyorsunuz?

Aslında belli bir kitleyi hedeflemiyorum. Daha doğrusu alışılmış tanımlarla bir kitleyi… İçinde bir yerlerde bir yara saklayan -göstermek istese de istemese de, kabul etse de etmese de- yarası olan insanlara ulaşmak istedim sadece.

• Yakın zamanda yeni bir projeniz ya da kitabınız var mı?

Yazmak benim için hayatla başa çıkmanın, hayatta kalmanın yolu. Şu an yazmaya devam ettiğim şiirlerle neredeyse yeni bir şiir kitabı daha hazır durumda. Bunun yanında zaman zaman denemeler ve öyküler de yazıyorum. Üniversite yıllarında kaleme aldığım bir roman var; onun üzerinde çalışmayı da sürdürüyorum.

• Okuyucular kitabınızdan ne almalı? Onlara nasıl bir his bırakmasını istediniz?

Okuyucuların, yalnız olmadıklarını hissetmelerini isterim. Hepimiz yaralıyız. Bazılarımız benzer yerlerden, bazılarımız çok farklı yerlerden… Ama günün sonunda hepimizin canını yakan ya da geçmişte yakmış yaşanmışlıkları var.

Kendi yaralarımı göstererek, onların kendi yaralarını sarmalarını biraz olsun kolaylaştırmak istiyorum belki de. Ya da sadece küçük bir merhem uzatmak…

• Farklı türlerde kitap yazmayı düşünür müsünüz?

Yıllar önce fantastik bir öykü yazmaya başlamıştım. Bir gün yeterince çalışırsam bunun bir romana dönüşebileceğini ummuştum. Ancak o dönem buna hazır olmadığım için devam edemedim.

Bir gün fantastik türde bir eser ortaya koymayı gerçekten istiyorum. Duyguları kelimelere dökmek benim için nefes alıp vermek gibi. Ama hayal gücünün ve mantığın sınırlarını esneterek zorlamak fikrinin de sarhoş edici bir cazibesi var.

Yazarın Kitapları

---