G. Başak Ekinci: Yazmak, Özgürlük ve 45`in Hikâyesi

Şair G. Başak Ekinci, babasının yaşına ithaf ettiği 45 adlı şiir kitabını ve yazıyla kurduğu duygusal bağı bu röportajda anlatıyor.

• Kendinizi ve şairlik kariyerinizi kısaca tanıtır mısınız?

İnsanın kendisini tanıtması kadar zor bir durum olduğunu sanmıyorum. Çünkü herkes için ve her şeyde tanımım farklıdır. İnsanların günlük yaşamdaki pozisyonlarından ziyade ruhlarıyla tanınmaları gerektiğini düşündüğüm için elle tutulur bir tanım vermekte zorlanıyorum. Özetle, duyguları didikleyen bir yapım olduğunu söyleyebilirim.

Kendimi bildim bileli yazma konusunda iyiyimdir. Hatta sanıyorum ki yaşamaktan çok yazmak, yaşadığımı hissettiriyor bana. Hayatın içinde zihnimin ve hayal gücümün karşılık bulamadığı eksik duyguları, yazarak tamamlamaya çalışıyor olabilirim.

Yazarken özgür olmak ve herhangi bir kaygı gütmemek, bu işi benim için çok daha cazip hâle getiriyor.

• Şairlik yolculuğunuz nasıl başladı?

Bu benim için hiçbir zaman planlı bir yolculuk olmadı. Kendimi yazının içinde buldum diyebilirim. Ancak şunu da yadsımamak gerekir ki gen aktarımı bu konudaki en büyük talihim. Ailemde sanatla ilgilenen birçok kişi var:

Muhittin Sebati – Büyük dedem; ressam ve heykeltıraş

Cengiz Toprak – Büyük dayım; şair

Dengiz Toprak – Büyük dayım; ressam

A. Yavuz Oruç – Dayım; yazar

Muhittin dedem dışında diğer büyüklerim de benim gibi farklı meslekler icra ederken sanatla iç içe yaşamış insanlar. Şairlik, yazarlık ve resim onlar için de hayatın bir parçası olmuş.

• İlham kaynaklarınız genellikle neler olur?

İçimdeki alev topu diyebilirim. Her an, her şeyden etkilenip yazıya dökebilirim. Dış dünyadaki gözlemlerimi, temaslarımı ve deneyimlerimi içimde oldukça yoğun ve abartılı biçimde irdeleyip oradan ansızın çıkan kelimeleri kağıda dökmek benim işim.

• Yazma motivasyonunuz nedir; sizin için bir meslek mi, tutku mu yoksa ihtiyaç mı?

Var olduğumu en çok hissettiğim yer yazmak olduğu için sanırım bu benim için bir ihtiyaç.

• Yazdığınız kitabın konusu nedir, kısaca bahseder misiniz?

“45” adlı kitabımın ismi, babamın vefat ettiği yaşa bir atıf. İçeriği ise yıllar boyunca yazdığım şiirlerden bir seçki. Daha çok soyut kavramlar üzerinden kelimelerle oynadığım, duyguların farklı biçimlerde ifade edildiği bir derleme diyebilirim.

• Hitap etmek istediğiniz kitle kimlerdir?

Aslında kimseye yazmıyorum. İçimi dışarıya döküyorum. Bu nedenle yazdıklarım, denk gelen herkese hitap edebilir. Kim kendinden bir parça bulursa, o okuyucumdur.

• Yakın zamanda yeni bir projeniz ya da kitabınız var mı?

Evet. Şu anda planladığım birkaç proje var: İçerikleri farklı iki şiir kitabı, kızımla birlikte hazırladığımız bir çocuk öykü kitabı ve üzerinde düşündüğüm bir roman.

• Okuyucular kitabınızdan ne almalı? Onlara nasıl bir his bırakmasını istediniz?

Okuyucuların kendi kalplerini hissetmelerini isterim. Acı, neşe, hayal kırıklığı, hüzün, mutluluk, coşku, tutku, merhamet… İçlerinde hangi duygu varsa onu bulsunlar. Eğer bunu başaramazsam, benim için bu kitabın tek kazancı, kendi içimi kâğıda dökülmüş bir kitap olarak elimde tutabilmek olur.

• Farklı türlerde kitap yazmayı düşünür müsünüz?

Fikrimin olduğu her konuda yazabilirim. Bir konu verin, araştırıp öğreneyim; oturup bir makale de yazabilirim. Çocuklar için birçok hikâye yazabilirim. Ancak beni en çok tatmin eden yazma biçimi, planlı ve programlı değil; anlık gelen kelimeleri döktüğüm şiirler ve şiirimsiler. Yine de hangi tür olursa olsun, yazarak kendimi ifade etmek her zaman büyük bir keyif.